nel dizionario PONS
Spurt <-s, -s> [ʃpʊrt] SUBST m
- Spurt
- φορτσάρισμα nt
spuren [ˈʃpuːrən] VERB vb intr colloq (gehorchen)
Voce OpenDict
spüren VERB
| ich | spurte |
|---|---|
| du | spurtest |
| er/sie/es | spurtet |
| wir | spurten |
| ihr | spurtet |
| sie | spurten |
| ich | spurtete |
|---|---|
| du | spurtetest |
| er/sie/es | spurtete |
| wir | spurteten |
| ihr | spurtetet |
| sie | spurteten |
| ich | bin | gespurtet |
|---|---|---|
| du | bist | gespurtet |
| er/sie/es | ist | gespurtet |
| wir | sind | gespurtet |
| ihr | seid | gespurtet |
| sie | sind | gespurtet |
| ich | war | gespurtet |
|---|---|---|
| du | warst | gespurtet |
| er/sie/es | war | gespurtet |
| wir | waren | gespurtet |
| ihr | wart | gespurtet |
| sie | waren | gespurtet |
Nessuna frase d'esempio disponibile
Prova con un'altra voce.