nel dizionario PONS
Flut <-, -en> [fluːt] SUBST f
1. Flut nur sing (im Gezeitenwechsel):
2. Flut (Überflutung):
- Flut
- πλημμύρα f
3. Flut gener pl (Wassermassen):
- Flut
-
I. fluten VERB vb intr +sein
| ich | flute |
|---|---|
| du | flutest |
| er/sie/es | flutet |
| wir | fluten |
| ihr | flutet |
| sie | fluten |
| ich | flutete |
|---|---|
| du | flutetest |
| er/sie/es | flutete |
| wir | fluteten |
| ihr | flutetet |
| sie | fluteten |
| ich | bin | geflutet |
|---|---|---|
| du | bist | geflutet |
| er/sie/es | ist | geflutet |
| wir | sind | geflutet |
| ihr | seid | geflutet |
| sie | sind | geflutet |
| ich | war | geflutet |
|---|---|---|
| du | warst | geflutet |
| er/sie/es | war | geflutet |
| wir | waren | geflutet |
| ihr | wart | geflutet |
| sie | waren | geflutet |