nel dizionario PONS
condicionar [kon̩diθjoˈnar] VB vb trans
1. condicionar (supeditar):
2. condicionar (acondicionar):
condición [kon̩diˈθjon] SOST f
1. condición (índole de una cosa):
2. condición (genio):
3. condición (estado):
5. condición (clase):
6. condición (requisito):
7. condición (locuzione):
Voce OpenDict
condicionar VB
-
- bedingen vb trans
Voce OpenDict
condición SOST
- condiciones atmosféricas fpl
-
- condiciones meteorológicas fpl
-
Voce OpenDict
condición SOST
| yo | condiciono |
|---|---|
| tú | condicionas |
| él/ella/usted | condiciona |
| nosotros/nosotras | condicionamos |
| vosotros/vosotras | condicionáis |
| ellos/ellas/ustedes | condicionan |
| yo | condicionaba |
|---|---|
| tú | condicionabas |
| él/ella/usted | condicionaba |
| nosotros/nosotras | condicionábamos |
| vosotros/vosotras | condicionabais |
| ellos/ellas/ustedes | condicionaban |
| yo | condicioné |
|---|---|
| tú | condicionaste |
| él/ella/usted | condicionó |
| nosotros/nosotras | condicionamos |
| vosotros/vosotras | condicionasteis |
| ellos/ellas/ustedes | condicionaron |
| yo | condicionaré |
|---|---|
| tú | condicionarás |
| él/ella/usted | condicionará |
| nosotros/nosotras | condicionaremos |
| vosotros/vosotras | condicionaréis |
| ellos/ellas/ustedes | condicionarán |